´Ad fontes´ is het motto van Sebastien Valkenberg. Ofwel: terug naar de bron. In zijn columns, essays en spreekbeurten grijpt hij terug op het denkwerk van grote filosofen. Zij bieden het beste weerwerk tegen slordig redeneren, modieuze denkbeelden en fact free filosofie.

Universiteiten zijn verwikkeld in onzinnige multicultiwedstrijd

The_Finish

We moesten iemand toch beoordelen op zijn toekomst, niet op zijn afkomst? Die oproep viel steeds opnieuw te beluisteren naar aanleiding van Geert Wilders’ (PVV) belofte dat hij zou zorgen voor minder Marokkanen.

Het blijkt dat de verontwaardiging nogal selectief is. Op universiteiten is het namelijk doodnormaal om diezelfde afkomst wel degelijk mee te tellen.

Sla het meest recente nummer van Ad Valvas er maar op na, het tweewekelijkse blad van de Vrije Universiteit (VU). Op het omslag wordt de vraag gesteld: ‘Wie is multicultureler, de VU of de UvA?’. Kennelijk is er een wedstrijdje gaande tussen de Amsterdam universiteiten met als inzet de diversiteitstrofee.

Tik op de vingers

Wat blijkt? De universiteit ontlopen elkaar amper. De VU heeft 22 procent niet-westerse allochtonen, de UvA 21 procent. Echt verrassend is deze uitkomst van de tweekamp niet. Beide universiteiten voeren een actief diversiteitbeleid. Er zijn accentverschillen – zo heeft de VU een gebedsruimte en de UvA niet –, maar onomstreden is dat een universiteit zo multicultureel mogelijk moet zijn.

Kennelijk is het niet meer genoeg voor een universiteit om mooie wetenschappelijke resultaten te boeken. Straks wordt ze ook afgerekend op haar studentenpopulatie. Dat is althans het voorstel van het rapport Generiek is divers, dat eind vorig jaar verscheen. Het is afkomstig van ECHO Expertisecentrum Diversiteitbeleid en doet aanbevelingen aan het hoger onderwijs. Eén van die aanbevelingen luidt: ‘Maak diversiteit als uitgangspunt ook onderdeel van de kwaliteitscriteria voor de accreditatie.’

Wat dit concreet betekent, wordt niet echt duidelijk. Maar het lijkt erop dat universiteiten maar beter kunnen zorgen voor veel allochtone studenten. Anders zouden ze wel eens een tik op de vingers kunnen krijgen van Nederlands-Vlaamse Accreditatieorganisatie (NVAO), die de kwaliteit van de Nederlandse en Vlaamse hogeronderwijsopleidingen moet waarborgen.

Allochtoon toptalent

Ondertussen wordt alvast een voorschot genomen op die tik op de vingers. VU-docenten krijgen een training in multiculturele competenties – wat zijn dat? – en er is de ECHO Award. Deze Award is ‘een landelijke stimuleringsprijs voor allochtoon toptalent in Nederland’ en stelt de winnaars in staat te studeren aan het prestigieuze UCLA in de Verenigde Staten.

Lees goed wat hier staat. De winnaars moeten dus niet aan één kwaliteit, maar aan twee kwaliteiten voldoen. Ze moeten een toptalent zijn – een terecht criterium – én allochtoon zijn. Ziehier hoe stigmatiserend het diversiteitsbeleid in werkelijkheid is. Het maakt getalenteerde studenten tot getalenteerde allochtonen.

Het probleem kan dus helemaal niet zijn dat Wilders te veel kijkt naar iemands afkomst. Universiteiten doen namelijk precies hetzelfde. Die verwantschap raakt echter gemakkelijk buiten beeld door de vrome bedoelingen achter het diversiteitsbeleid.

Bron: elsevier.nl 12 april 2014