´Ad fontes´ is het motto van Sebastien Valkenberg. Ofwel: terug naar de bron. In zijn columns, essays en spreekbeurten grijpt hij terug op het denkwerk van grote filosofen. Zij bieden het beste weerwerk tegen slordig redeneren, modieuze denkbeelden en fact free filosofie.

De feministische obsessie met de grote boze buitenwereld

Mind_the_gap1

Waar was de loeiende verontwaardig over seksisme en een glazen plafond in het onderwijs? Gisteren berichtte dagblad Trouw over de opmars van meisjes op de universiteiten. Mannelijke studenten vormen tegenwoordig een minderheid in de collegezalen.

Ze zijn ‘ondervertegenwoordigd’, zoals dat heet bij pleitbezorgers van het diversiteitsbeleid.

Discriminatie

Oorverdovend was de stilte. Doorgaans breekt de hel los zodra de media ergens achterstelling vermoeden. Als blijkt dat minder vrouwen dan mannen een hoge bestuursfuncties bekleden, leidt dat tot boze stukken in de krant en begint eurocommissaris Viviane Reding te dreigen met quotavoor het bedrijfsleven.

Zo niet gisteren. Zelfs op Joop.nl, altijd alert op allerlei vormen van discriminatie, nam niemand het op voor de jongens.

Studiegedrag

Hoe komt het dat mannelijke studenten het afleggen tegen de vrouwelijke?

Hoogleraar onderwijskunde Jos Claessen (Open Universiteit) weet er wel raad mee: ‘Jongens blijven in het voortgezet onderwijs al flink achter op de havo en het vwo. Ze hebben het moeilijker, blijven vaker zitten en ze stromen ook vaker af, van vwo naar havo. Ze hebben meer moeite met plannen en organiseren, hun studiegedrag is anders.’

Barrières

Meest opvallend is wat Claessen allemaal níet zegt. Nergens heeft hij het over onzichtbare barrières, waar anders zo gretig naar wordt verwezen om sekseverschillen te verklaren. Weg zijn ineens de duistere structuren die belemmerend werken. Laat staan dat hij opriep tot quota om 50 procent van de studentenpopulatie uit jongens te laten bestaan.

De samenleving bestaat tenslotte voor de helft uit mannen, luidt gangbare de redenering immers altijd, en daarvan moet de universiteit een afspiegeling zijn.

Maar nee, voor jongens ligt het anders. Zij moeten toch vooral beter leren plannen en organiseren.

Boze buitenwereld

Natuurlijk was minister Jet Bussemaker (PvdA, Onderwijs) blij met de opmars van meisjes in het in het onderwijs. ‘Goed om te zien dat meisjes er in de afgelopen jaren in zijn geslaagd om hun achterstand volledig weg te werken.’ Vanzelfsprekend volgde er een ‘maar’. ‘Toch profiteert de arbeidsmarkt nog niet ten volle van deze tendens. Werkgevers herkennen de kwaliteiten van vrouwen niet altijd.’

Kijk, dat klinkt ons weer vertrouwd in de oren. De werkgevers hebben het gedaan. Kennelijk is dit het verschil. Jongens dienen hun (studie)gedrag aan te passen, terwijl meisjes in hun ambities worden gedwarsboomd door de grote boze buitenwereld. Dat heet meten met twee maten.

Bron: Elsevier.nl 8 november 2013